Hans Massmann

Hans MassmannAls gevolg van de oorlog en de navolgende krijgsgevangenschap kon Dr. Hans Massmann (1920-1982) zijn studie aan de universiteit van Keulen pas in 1949 aanvangen. Na zijn promotie in 1958 trad hij toe tot het prestigieuze Institut für Spektrochemie und Angewandte Spektroskopie in Dortmund. Geïnspireerd door het baanbrekende artikel van L’vov uit 1961 publiceerde Massmann in 1968 een eigen, veel praktischer variant van de grafietoven. Terwijl L’vov in eerste instantie een 15 cm lange buis had gebruikt die indirect werd verhit, koos Massmann voor een 5 cm lange buis van elektrisch geleidend grafiet, die rechtstreeks werd verhit door middel van een krachtige elektrische stroom met een vermogen van 5 kW. In de navolgende commerciële uitvoeringen werd de lengte van de grafietoven nog verder teruggebracht tot 3 cm bij Perkin Elmer en 1 cm bij Varian. Maar alle nadien ontwikkelde modellen zijn terug te voeren op de originele Masmann-oven.  Massmann werd een enthousiaste ambassadeur voor de verbreiding van oven-AAS in Duitsland, maar zijn voortijdig overlijden verhinderde hem zijn ervaringen te boekstaven.

Hans Massmann_figuur 1

Het prototype van de Massmann grafietoven zoals beschreven in Spectrochim. Acta Part B 23 (1968) 215-226.

Het prototype van de Massmann grafietoven zoals beschreven in Spectrochim. Acta Part B 23 (1968) 215-226.