Paul Boumans

Paul BoumansPaul W.J.M. Boumans (1932-2008) studeerde fysische chemie aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij in 1961 cum laude promoveerde op een proefschrift met de titel ‘Some fundamental aspects of spectrochemical analysis using the dc carbon arc’. Hierin en in zijn daarop gebaseerde boek ‘Theory of spectrochemical analysis’ (1966) legde hij de fysische grondslagen onder de tot dan toe empirisch toegepaste analysemethode. Het bracht hem in conflict met de toen bestaande opvattingen, hetgeen ertoe leidde dat Boumans bij de verdediging van zijn proefschrift oppositie kreeg uit de zaal, een zeldzame gebeurtenis in de academische wereld. Zijn opponent was Dr. Addink, toen werkzaam bij het Philips Natuurkundig Laboratorium, die zich door Boumans nogal aangevallen voelde. Nochtans verliep het wetenschappelijk discour in prettige sfeer en slechts een paar jaar later, in 1968, werd Boumans zelfs de opvolger van Addink bij Philips! Daar richtte hij zich vooral op het toen net geïntroduceerde inductief gekoppelde plasma (ICP), één van de instrumenten in het toen omvangrijke arsenaal aan instrumentele technieken die de Philips Divisie Instrumentatie op de markt bracht.

In 1972 werd Boumans de Europese editor van Spectrochimica Acta Part B, het toonaangevende tijdschrift voor de atoomspectrometrie. In 1987 werd hij benoemd tot deeltijdhoogleraar aan de University of Strathclyde in Schotland, waarop hij erg trots was.